Oogjes op azijn

Ook met de buitenlanders en dan vooral met zendelingen en missionarissen waren er moeilijkheden, die vaak leidden tot vreselijke moordpartijen. Er ging door China namelijk een verhaal, zó taai dat het niet uit te roeien was: het verhaal dat vreemdelingen zulke barbaren waren, dat zij kinderen doodden om hun oogjes met azijn en kruiden in flessen te doen en die als smakelijk hapje te verorberen bij vlees en aardappelen! het baatte niet dat de Europeanen steeds weer vertelden, dat die zogenaamde oogjes niets anders waren dan gewone zilveruitjes... In 1870 werd om dit verhaal een groot aantal nonnen en consulaire ambtenaren vermoord in Tientsin.