 |
Frankrijk, denk aan je glorie... Frankrijk, ik smeek je, keer terug tot je zelf, hervind je zonder langer te wachten. [...]
Mijn enige ongerustheid is dat het licht niet geheel en niet direct opgaat. Na een geheim vooronderzoek kan een oordeel achter gesloten deuren niets beëindigen. Dan zal de affaire pas beginnen, want het is noodzakelijk een hartig woordje te spreken, immers zwijgen maakt medeplichtig. Het is dwaasheid te geloven dat men de geschiedenis kan beletten geschreven te worden. Zij zal geschreven worden, deze geschiedenis, en elke verantwoordelijke, hoe klein ook, zal rekenschap afleggen.
En het zal geschieden voor jouw uiteindelijke glorie, Frankrijk, want ik heb in wezen geen enkele vrees, - ik weet dat men op jouw oordeel en gezondheid nogal eens een aanslag kan plegen -, toch ben je de toekomst, je zult altijd de triomfantelijke dageraad van de waarheid en rechtvaardigheid kennen!
|