Coittant denkt dat zijn laatste uur geslagen heeft, 14e prairial II

Ik wandelde wat onder de bomen bij het kleine klooster toen een van mijn makkers in rampspoed, treurig op mij toekwam en mij vroeg of ik mij flink zou weten te houden. Ik gaf hem een bevestigend antwoord.

Wel, je moet je er op voorbereiden dat ze je samen met Gamache komen halen voor het Tribunaal. De agent is bij de griffie. Ik ging dus naar mijn kamer; mijn horloge, mijn doos en het portret van mijn Hélène vertrouwde ik toe aan mijn vriend; ik vroeg hem deze paar voorwerpen aan mijn gekliefde te overhandigen. Hij beloofde het me; vervolgens ging hij beneden poolshoogte nemen bij de griffie. Geheel opgelucht kwam hij na een kwartier terug met de mededeling dat een naamsverwarring hem had doen vrezen voor mijn leven. Dit bericht stelde mij enigszins gerust, maar ik had mij er intussen volkomen bij neergelegd.

Uit: Blanc, Olivier, De laatste brief. Authentieke afscheidsbrieven van slachtoffers van de Franse Revolutie. Amsterdam, 1988. p. 31