De laatste brief...

In de jaren van de Terreur en het bewind van het Comité voor Algemeen Welzijn onder aanvoering van Robespierre belandden velen in de gevangenissen van Parijs in afwachting van een revolutionair proces waar op grond van een al dan niet twijfelachtige beschuldiging de guillotine een einde zal maken aan hun leven. Tijdens hun verblijf hebben zij geprobeerd zo goed en zo kwaad  als dat ging een balans op te maken van hun leven. Sommigen deden nog een wanhopige poging om uit de greep van de beul te blijven door een beroep te doen op alle mensen die zij kenden en waarvan zij dachten dat zij nog enige invloed konden uitoefenen. Meestal leidde dit slechts tot een verdachtmaking aan het adres van diegenen waartoe zij hun toevlucht meenden te moeten zoeken. Anderen stuurden vanuit de gevangenis een brief met goede raad ten afscheid aan hun beminden.
In de archieven zijn vele van dergelijke afscheidsbrieven bewaard gebleven. Olivier Blanc heeft hiervan een groot aantal in zijn boek De laatste brief. Authentieke afscheidsbrieven van slachtoffers van de Franse Revolutie verzameld. Hier staan er enkele vermeld.