Madame Roland en haar kring

Het was zo geregeld dat de afgevaardigden die gewoon waren elkaar te ontmoeten en met elkaar te overleggen vier keer per week naar mijn huis zouden komen na afloop van de zitting van de Assemblée en voor de zitting van de Club des Jacobins. Ik zou ... brieven schrijven ... omdat dat mij meer een buitenstaander zou doen lijken ten opzichte van de zaken die er besproken werden, maar die me de gelegenheid boden desalniettemin mee te luisteren. Met uitzondering van de gebruikelijke complimenten van deze heren bij aankomst en vertrek, stond ik het mijzelf niet toe ook maar een woord te zeggen, hoewel ik vaak genoeg gedwongen werd om op mijn lippen te bijten om te voorkomen dat ik het wel deed.

Uit: Loomis, S., Paris in the Terror. New York, 1964, 1986. p. 184