De ‘intocht’ van de koninklijke vluchtelingen in Parijs, Pétion

De toegestroomde volksmenigte was enorm en het leek alsof heel Parijs en omstreken op de Champs-Elysées was verzameld. Een indrukwekkender schouwspel heeft zich nooit aan de blikken van mensen getoond. De daken van de huizen waren overdekt met mannen, vrouwen en kinderen; de barrières waren erdoor overstroomd, de bomen waren ermee overladen. Iedereen hield zijn hoed op het hoofd; de meest verheven stilte heerste en de nationale garde hield het geweer met de kolf naar boven. Deze energieke rust werd van tijd tot tijd onderbroken door de uitroep: ‘Vive la Nation!’ De naam van Barnave en de mijne werden soms in deze uitroepen genoemd, wat vooral op madame Elisabeth de smartelijkste indruk maakte. Het opmerkelijkste is dat ik nergens ook maar een smadelijk woord tegen de koning hoorde; men stelde zich tevreden met het roepen van ‘Vive la Nation!’