De Italiaanse eenwording of Il Risorgimento
Het streven naar nationale eenheid in Italië wordt wel Risorgimento
genoemd. In vertaling betekent het zoveel als Wederopstanding. De term
zelf is ontstaan in de 18e eeuw in de literatuur. Pas toen de
staatsman Cavour in 1847 een krant Il Risorgimento begon, kreeg het
begrip een politieke lading en ook algemene verbreiding.
Alle gebieden die buiten de eenheid met Italië vielen, werden Italia irredenta (het onbevrijde Italië) genoemd.
Men onderscheidt vier perioden in de Italiaanse eenwording:
1. 1815-1847: Morele en intellectuele voorbereidingstijd. Voormannen als Mazzini en Gioberti. Optreden van de Carbonari om de Italianen wakker te schudden.
2. 1848-1849: Mislukte revoluties en teleurstelling van de liberale paus Pio Nono, flamboyant optreden van Garibaldi.
3. 1850-1861: Leidende rol van Piedmont onder Cavour; succesvolle oorlog tegen Oostenrijk (1859). Uitroeping van het Koninkrijk Italië in maart 1861.
4. 1861-1870: Consolidatie met verovering van Venetië en bezetting van Rome (1870).
Laatst bijgewerkt: 27 september 2010
