De
leider van de PLO in zijn jonge jaren.
Hij is in in 1957 afgestudeerd
als bouwkundig ingenieur, maar hij heeft nooit tijd kunnen vinden dat
beroep uit te oefenen. Palestina werd zijn levensvulling. Arafat behoorde
tot de oprichters van van de Palestijnse studentenvereniging in het
buitenland, de kiem van El Fatah. In 1956 kreeg
hij in Egypte een militaire opleiding, die gericht was op commando-acties.
In datzelfde jaar nam hij deel aan de strijd tegen de agressie aan het Suezkanaal
van Britten, Fransen en Israëli's. Sindsdien is Arafat ervan overtuigd
dat zware wapens vervangen kunnen worden door vastbeslotenheid en
fanatisme.
Arafat vertoont zich zelden zonder zonnebril, is zelden goed geschoren en
draagt bijna altijd een zwartwitte doek die een groot deel van zijn
schedel bedekt. Tot zijn onafscheidelijke attributen behoren het groene
versleten jasje met rits en de bruine, ongeperste broek. In deze kleding
bezoekt Arafat de bases van El Salt, gaat hij in het gezelschap van de
elegant geklede Nasser aan boord van het
vliegtuig, schudt hij de koning van Marokko de hand en onderhandelt hij in
Moskou en Peking. Arafats verschijning en uiterlijk hebben hem gemaakt tot
het handelsmerk van El Fatah. En hij weet hoe hij het moet spelen: voor de
camera's spreidt hij de vingers in het V-teken, in China zwaait hij met
het rode boekje. Arafat bedenkt zinnen die in de regionale commandoposten
van El Fatah te gebruiken zijn als wandspreuken: 'De Palestijnse revolutie
wordt met de dag sterker!', 'De Palestijnse revolutie behaalt elke dag een
overwinning!'
Arafat houdt van Arabische spreekwoorden en van bloemrijke taal. Zijn
politieke en militaire adjudanten zijn enthousiast voer zijn zinnen.'Zelfs
de Israëli's kunnen het zonlicht niet met hun handen tegenhouden', of ,
anders gezegd: De Israëli's kunnen niet verhinderen dat wij naar
Palestina terugkeren!'' Uit: Onze jaren.
|