Ben Goerion, 1886-1973

Ben Goerion (1886-1973) wordt de eerste minister-president van Israël. Hij was als David Green in Plonsk in Russisch Polen geboren. In 1906 emigreert hij naar Palestina, waar hij een enthousiast voorstander van het zionisme is. In 1910 veranderde hij zijn naam in het Hebreeuwse Ben Goerion, waarmee hij duidelijk maakt dat voor hem het Hebreeuws voertaal moet worden in Palestina. Hij studeert aan de universiteiten van Salloniki en Constantinopel. Van deze laatste wordt hij geschorst vanwege zionistische activiteiten. Tijdens de WO I is hij lid van een joods bataljon in het Britse leger, dat in Palestina tegen de Turken vocht. In 1930 wordt hij leider van de Mapai-partij, de belangrijkste socialistische groepering onder zionisten in Palestina. Vijf jaar later is hij voorzitter van het Joods Agentschap, dat zich bezighield met het bevorderen van de joodse vestiging in Palestina. Hij kreeg hierdoor zoveel bestuurlijke ervaring, dat hij de natuurlijke keuze voor premier was in 1948. Twee zittingstermijnen heeft hij leiding gegeven aan de Israëlische regering, waarbij hij ondanks alle druk van de Arabische wereld Israël heeft weten op te bouwen tot een welvarend industrieel land. In 1963 trok hij zich terug uit de politiek om twee jaar later de leiding op zich te nemen van een van de Mapai afgesplitste groepering, waartoe ook Moshe Dajan behoorde. Beiden konden zich niet vinden in de politiek die Golda Meir voorstond.