In dit verband moet de naam van Lawrence of Arabia (epitheton voor Thomas Edward
Lawrence, 1888-1935) genoemd worden. Hij had in 1916 tegen de belofte van
onafhankelijkheid de Arabische leider Hoessein ertoe gekregen om een guerillastrijd te
beginnen tegen de Turken. Aanvallen op de spoorlijn Medina-Damascus waren succesvol. Na
afloop van de Eerste Wereldoorlog vond hij dat de Arabische
zaak verraden was in de Vrede van Sèvres (1920) die met Turkije gesloten werden; vooral
het mandaat van Frankrijk over Syrië vond hij onrechtvaardig. In de periode 1921-1922 is
hij nog enige tijd adviseur van Churchill - minister van Koloniën -. In die jaren reist
hij weer naar het Midden-Oosten om te bemiddelen
tussen joden en Arabieren. Tussen beide bevolkingsgroepen waren de spanningen weer
bijzonder hoog opgelopen.
|