Malenkov, Georgi, 1902-1988

Malenkov brak zijn studie af om dienst te nemen in het Rode Leger. Tijdens de Russische  burgeroorlog werd hij politiek commissaris.
Na de dood van Stalin werd Malenkov in 1953 premier van de Sovjet Unie. In de machtsstrijd die volgde, verloor hij van Chroesjtsjov. In 1955 trad hij dientengevolge af als premier.
Sinds 1946 behoorde tot het Politburo. In die hoedanigheid was hij een trouw volgeling van Stalin. Hij kon evenwel geen grote rol spelen, omdat hij overvleugeld werd door zijn rivaal Zdjanov. In 1948 ' ontdekte' hij de 'samenzwering' die Zdjanov zou hebben opgezet, de zogenaamde Leningrad-affaire. Zdjanov werd van deze ontdekking dan ook het voornaamste slachtoffer. De daarop volgende terreurcampagne stond onder leiding van Malenkov.
Dat leidde in 1955 dan ook tot zijn val toen de gang van zaken in de Leningrad-affaire duidelijk werd en in de openbaarheid kwam.
In plaats van nu zelf het fysieke slachtoffer te worden kreeg hij een andere functie: minister van Elektrische Energie, maar in 1957 werd hij gedegradeerd tot directeur van een elektriciteitscentrale in Kazachstan. In 1961 volgt uitstoting uit de partij. Nadien leidde hij een teruggetrokken bestaan in Moskou.