Boecharins laatste redevoering

Fitzroy MacLean - op dat moment verbonden aan de Britse ambassade - beschrijft het laatste optreden voor de rechtbank van Boecharin. De volgende dag om 4.30 in de ochtend wordt Boecharin ter dood veroordeeld, waarna hij twee dagen later wordt geëxecuteerd.

Op 12 maart ´s avonds stond Boecharin op voor zijn laatste rede. Opnieuw lukte het hem door zijn persoonlijkheid en intelligentie alle aandacht naar zich toe te trekken. De nieuwe generatie communisten staarde hem aan, rij na rij, bekrompen, zelfgenoegzaam en vijandig, allang niet meer revolutionairen in de oude betekenis van het woord, maar aanbidders van de gevestigde orde, een en al achterdocht jegens gevaarlijke gedachten. [...] Tegenover hen stond kwetsbaar en uitdagend de laatste overlevende van een verdwenen ras van mannen die de revolutie hadden gemaakt, die gevochten hadden en hun leven lang hadden gezwoegd voor een ideaal en die zich nu, liever dan dat ideaal te verraden, lieten vermorzelen door hun eigen creatie.