 |
Sire,
Wij, de arbeiders en inwoners van St.-Petersburg, onze vrouwen, kinderen en hulpeloze oude ouders, wenden ons tot u, sire, om waarheid, gerechtigheid en bescherming te zoeken. Wij zijn tot bedelaars gemaakt; wij worden onderdrukt; wij staan aan de rand van de dood... Het ogenblik is voor ons aangebroken, waarop de dood beter zou zijn dan de verlenging van ons ondraaglijk lijden. Wij hebben het werk neergelegd en hebben onze bazen gezegd dat wij niet weer zullen beginnen voor zij aan onze eisen voldoen. Wij vragen niet veel: de werkdag tot acht uur verminderen, een minimumloon van een roebel per dag en afschaffing van het overwerk.
De autoriteiten hebben het land volkomen geruïneerd en het in een schandelijke oorlog betrokken. Wij arbeiders hebben geen stem in de wijze waarop de ontzaglijke bedragen die van ons aan belastingen worden geheven, worden besteed...
Deze dingen, sire, hebben ons naar de muren van uw paleis gevoerd. Wij zoeken hier onze laatste redding. Weiger niet uw volk te helpen. Breek de muur tussen uzelf en uw volk af.
Geef orders dat verkiezingen voor een wetgevende raad worden gehouden met inachtneming van algemeen, gelijk en geheim stemrecht.
Als u deze orders niet wilt geven en onze gebeden niet wilt verhoren, zullen wij hier op dit plein voor uw paleis sterven...'
|