Henri Kissinger, 1923

Hij werd in Beieren geboren als zoon van joods ouders. Het nazi-regime deed hem en zijn ouders vluchtten naar de VS. Henry ging naar het City College in New York terwijl hij ondertussen werkte in een scheerkwastenfabriek. In 1943 kreeg hij het Amerikaanse staatsburgerschap, waarna hij in militaire dienst ging om in Europa te vechten tegen het nazisme. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog ging hij geschiedenis en politieke wetenschappen studeren aan de Harvard Universiteit. Al onder het presidentschap van Kennedy was hij adviseur voor internationale betrekkingen. In de functie van regeringsadviseur bracht hij in 1971 een geheim bezoek aan de Volksrepubliek China ter voorbereiding op een officieel bezoek door president Nixon het jaar daarop. Hij adviseerde Nixon ook over de Vietnam oorlog en raadde hem aan Camodja te bombarderen en zzelf gelijk in het geheim te onderhandelen.
Op 27 januari 1973 werden in Parijs accoorden gesloten met Zuid-Vietnam en de Vietcong. Voor deze inspanning kreeg Henry samen met Le Duc Tho de Nobelprijs voor de vrede. Le Duc Tho weigerde de prijs. Henry“s carriėre neemt een volgende wending als hij in hetzelfde jaar minister van buitenlandse zaken wordt. Hij blijft dat tot 1977. De Watergate-affaire en de al te duidelijke inmenging in de binnenlandse politiek van Chili, waarbij de democratisch gekozen president Allende met hulp en instemming van de CIA werd vermoord, had te zeer zijn reputatie beschadigd. Onder Reagan wordt hij in 1983 nog benoemd als voorzitter van de commissie over het Midden-Amerika beleid. Daarnaast schrijft hij zijn memoires en een groot boek over de diplomatieke handelen Diplomacy, waarin hij ook zijn eigen rol beschrijft in de vele onderhandelingen, waar hij bij betrokken was.