Laos en de Ho Chi Minh-route

Volgens Kissinger is Laos het slachtoffer geworden van een kille militaire berekening door Ho Chi Minh. Laos ligt ingeklemd tussen enerzijds een bergrug en anderzijds de Mekongdelta. Het vredelievende volk van de Laotianen vroeg eigenlijk niets anders dan met rust gelaten te worden door haar oorlogszuchtige buren.

Vanaf het moment dat in 1959 Hanoi besloot een guerilla te ondernemen op Zuidvietnamese bodem, zag het zich geplaatst voor het probleem van de logistieke ondersteuning. In elk geval betekende het dat de druk op Laos toe zou nemen. Noord-Vietnam kon niet via de gedemilitariseerde zone rond de 17e breedtegraad de troepen bevoorraden op straffe van een interventie door de VS of zelfs de SEATO-landen. Tegelijkertijd was juist dit gedeelte van Vietnam makkelijk te controleren. (Zie kaart). Dus infiltratie van Zuid-Vietnam was slechts mogelijk via het neutrale Laos en Cambodja. Ho had juist ingeschat dat een eventuele schending van de neutraliteit van deze twee landen de internationale gemeenschap niet tot actie zou bewegen. Het kwam er zelfs op neer dat toen de VS en Zuid-Vietnam een einde trachtten te maken aan deze aanvoerroute zij het verwijt kregen bezig te zijn met en uitbreiding van de oorlog naar neutraal terrein.

Eisenhower had in 1959 heel goed in de gaten wat de Noordvietnamezen aan het doen waren onder de dekmantel van steun aan de Pathet Lao. Hij stelde dat ingrijpen - desnoods unilateraal - noodzakelijk zou zijn wilde men de veiligheid van ZO-AziŽ blijven garanderen. Kennedy aarzelt om dit uit te voeren, zeker na de mislukking van de invasie van de Varkensbaai in april 1961. Pas in mei 1962 stuurt Kennedy mariniers naar Thailand. Dit heeft tot gevolg dat er onderhandelingen op gang komen, waarin besloten wordt om alle internationale troepen via internationale controleposten terug te trekken uit Laos. Zowel de VS als Thailand halen hun adviseurs weg, maar van de Noordvietnamese troepen - 6000 in getal - passeren er slechts 40 (!) de controleposten. Hanoi ontkende vervolgens dat er troepen van hun in Laos aanwezig waren. De Ho Chi Minh Route kon gebruikt blijven worden.

Bovendien stond prins Sihanoek van Cambodja de communisten toe om langs de grens met Zuid-Vietnam bases in te richten. Hierdoor werd het erg gemakkelijk om je weer uit Zuid-Vietnam terug te trekken. Zuid-Vietnam noch de VS kon deze kampementen aanvallen om niet direct te worden beschuldigd van agressie tegenover een neutraal land. Aldus Kissinger in zijn boek Diplomacy.


terug

 

terug