Een verslag van de gebeurtenissen in de Golf van Tonkin, 4 augustus 1964

Op 4 augustus om 19.40 uur, vingen radarmensen van de 'Maddox' een echo op die ze interpreteerden als vijf motortorpedoboten, zesendertig mijl ten noordoosten van de eigen positie. Task group 72.1 begon zich gereed te maken voor actie. Ongeveer vijf mijl verder vuurde de 'Maddox' lichtgranaten af. Het was, volgens de woorden van MacNamamara (de toenmalige Amerikaanse minister van oorlog) "een zeer donkere, maanloze nacht met een bewolkte hemel" - of, zoals radarman James Stankevitz van de 'Maddox' stelde, "donkerder dan in het hartje van de hel."

Toen de radar nog een afstand aanwees van drie mijl begon de 'Turner Joy' te vuren, daarbij haar radar als waarnemingsmiddel gebruikend, want er was niets te zien. De 'Maddox' volgde, hoewel haar radar helemaal geen doelwit te zien gaf.

Luitenant Raymond Connell, die de leiding had over de kanonnen van de 'Maddox', zei:"Ik herinner me dat we daar wat ronddraaiden en probeerden uit te vinden waar ze in 's hemelsnaam opschoten. We vuurden heel wat salvo's af, maar dat was zuiver een verdedigingstactiek." Het kan ook een fout van de radarapparatuur zijn geweest. Toestellen van de vliegkampschepen 'Ticonderoga' en 'Constellation' waren op dat moment in de lucht en zagen evenmin iets. Vier zeelui aan boord van de 'Turner Joy' echter en een man van de 'Maddox' meldden dat ze silhouetten van schepen zagen en anderen zeiden dat ze even een zoeklicht hadden gezien dat door het duister priemde. Er waren ook sonarrapporten van zeker tweeŽntwintig torpedo's, al hebben critici erop gewezen dat een sonarspecialist het geluid van zijn eigen schip wellicht heeft gehouden voor dat van torpedo's. (uit: Time, 1 maart 1968).

terug