Op patrouille in Vietnam

Achter het woud van pijnbomen liggen de dorpjes. De mariniers gaan huis na huis binnen. In één ervan ligt een baby te slapen in een wieg die als een hangmat aan het plafond hangt. De moeder tracht haar angst de baas te worden en biedt de gewapende vreemdelingen met hun zware laarzen kopjes stomend hete thee aan. 'Laat niemand dat spul drinken,' waarschuwt een sergeant. 'Je weet het met deze lui nooit.' De vrouw staat er met de kopjes in haar handen, niet-begrijpend kijkend naar de mannen die haar thee niet willen drinken. Hut na hut, grot na grot, tunnel na tunnel wordt in het kader van de actie doorzocht. Er wordt slechts sporadisch tegenstand geboden, maar waar dat gebeurt is die ook fel. Plotseling echter wordt er vanuit de opening van een tunnel, die achter een haag verborgen ligt, een handgranaat geworpen die nog net niet bij het voorste peloton terechtkomt. Met hun automatische geweren pompen ze een regen van kogels in de nauwe opening, vanwaaruit zij op hun beurt op een salvo worden onthaald, Een marinier kruipt op z'n eigen houtje tot vlakbij het gat en gooit er een lading explosieven in. 'Vuur in het gat!' schreeuwt hij, wat in het mariniersjargon zoveel betekent als 'Gevaar, er komt een explosie.'

Zijn kameraden drukken hun gezicht in de vochtige aarde die ruikt naar rottende bladeren. De ontploffing doet de grond trillen als de huis van een koe die een lastige vlieg wil verjagen en de tunnel stort in, niet bij de ingang zoals wij verwachten, maar zeker vijftig meter verder. De reuk van cordiet hangt nog in de lucht als de mariniers de ingestorte tunnel inspringen. Zij slepen er zesenzestig dode VC's uit en zes gevangenen. Zelf verliezen ze één man, een luitenant die te lang ondergronds bleef zoeken en stikte wegens gebrek aan zuivere lucht.

Per radio wordt generaal Walt over de grote Vietcong-grot ingelicht. Uit een onderzoek blijkt dat het tunnelstelsel L-vormig is en bijna tweehonderd meter lang. De gangen waren zoals in een mijn, gestut met balken. [...]

De generaal en kolonel Peatross staan voor een kaart in de commandopost het succes van de actie te bespreken: 167 tegenstanders gedood, 51 VC's gevangen genomen en 168 personen op verdenking van VC-activiteiten opgesloten, tegen de eigen verliezen van één man en acht gewonden. (Uit: Life, 10 jan. 1966)


terug