Verklaring van de regering van de Republiek Vietnam van 26 april 1958 over de vraag van de hereniging van Vietnam

Er moet aan worden herinnerd dat de regering steeds de eenheid van het land heeft verdedigd. Tijdens de Conferentie van Genève in 1954 heeft de delegatie van de staat Vietnam krachtig geprotesteerd tegen de bedoelingen van de Vietnamese communisten. Onze delegatie heeft zich zelfs tegen een tijdelijke verdeling van het land gekeerd. Wij hebben voorgesteld de troepeneenheden van beide partijen op beperkte gebieden samen te trekken en daarna vrije verkiezingen te organiseren onder controle van de Verenigde Naties. De delegaties van de communisten heeft dit voorstel afgewezen; zij heeft de verdeling van het land langs de 17e breedtegraad geëist om over een grotere bevolking als het zuiden te kunnen beschikken. Na de vlucht van meer dan een miljoen vluchtelingen naar het zuiden wonen toch 13 miljoen mensen in het noorden tegenover 11 miljoen in het zuiden.

dank zij haar politiebestuur en haar legereenheden die groter zijn als die in de republiek Vietnam, geloofden de Vietnamese communisten de grotere bevolking in het noorden te kunnen dwingen voor hen te kiezen om het communistische bestuur over geheel Vietnam uit te breiden en de vrede in Zuidoost-Azië te bedreigen.

Uitgaande van deze gedachten wilden de communisten gemeenschappelijke verkiezingen in Vietnam eisen, terwijl zij tot nu toe vrije verkiezingen in Duitsland en Korea afwezen, want in deze beide landen is de bevolking van de zones die onder hun controle staat kleiner dan in de vrije zones; zij zouden daardoor geen kans hebben hun duister plan te volvoeren.

De tegenwoordige houding van de communisten tegenover het probleem van de hereniging van de verdeelde landen brengt hun bijbedoelingen aan het licht, verkiezingen zonder enige vrijheid en waarheid te doen plaatsvinden.

Het bestuur van Hanoi verlangt gemeenschappelijke verkiezingen, terwijl zij in de voorlopig onder hun controle staande zone tegen vrije verkiezingen zijn voor hun zogenaamde Nationale Vergadering. Deze Nationale Vergadering die voor een deel uit benoemde leden, voor een deel uit in de chaos van 1946 gekozen leden bestaat, stond reeds voor het feit dat verscheidene leden naar het zuiden waren gevlucht. Volgens de bepaling van hun wetten, die zonder debatten tijdens een zitting, die slechts één dag duurde, werden aangenomen, is het mandaat van de communistische (Nationale) Vergadering reeds meer dan acht jaar verlopen. Deze Vietnamese communisten hebben hun eigen wetgeving zelf niet gerespecteerd. Zij hebben in het noorden hun communistische bestuur ingesteld zonder het volk te raadplegen. En zij zullen het nooit raadplegen, want zij weten, dat het volk dit regime nooit zal accepteren.

terug